چرا تست پهنای باند ۱۰۰ مگابیت با ۱ گیگابیت تفاوت دارد؟
تفاوت میان اینترنت ۱۰۰ مگابیتی و ۱ گیگابیتی فقط به عدد قرارداد محدود نیست. نوع اتصال، روتر، وایفای، شلوغی شبکه و دستگاه مقصد میتوانند نتیجه تست را تغییر دهند. این راهنما علتها و روش تشخیص را توضیح میدهد.
تفاوت واقعی ۱۰۰ مگابیت و ۱ گیگابیت چیست؟
سرعت ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه و ۱ گیگابیت بر ثانیه بهترتیب معادل حدود ۱۲٫۵ و ۱۲۵ مگابایت بر ثانیه هستند. این تبدیل با تقسیم مگابیت بر ۸ انجام میشود، اما سرعت نمایشدادهشده در تست یا دانلود معمولاً به سربار پروتکلها، وضعیت سرور و شرایط شبکه نیز وابسته است.
در یک اتصال سالم، سرویس ۱ گیگابیتی باید ظرفیت بسیار بیشتری برای دانلود همزمان، پخش ویدئوی باکیفیت و انتقال فایل داشته باشد. با این حال، کاربر ممکن است در هر دو سرویس نتیجهای نزدیک به ۱۰۰ مگابیت ببیند، زیرا بخشی از تجهیزات یا مسیر شبکه توان استفاده از ظرفیت گیگابیتی را ندارد.
علت اول: محدودیت روتر یا مودم
برخی مودمها و روترها فقط پورتهای ۱۰۰ مگابیتی دارند یا توان پردازشی آنها برای مسیریابی گیگابیتی کافی نیست. در این حالت حتی اگر اپراتور سرویس ۱ گیگابیتی ارائه کند، لینک شبکه میان مودم، روتر و دستگاه مقصد به ۱۰۰ مگابیت محدود میشود.
در مشخصات تجهیزات، سرعت پورتهای WAN و LAN را بررسی کنید. برای سرویس گیگابیتی، پورتهای گیگابیتی و پشتیبانی مناسب از NAT و شتابدهی سختافزاری اهمیت دارد.
علت دوم: محدودیت وایفای
وایفای به دلیل فاصله، دیوار، تداخل کانال و تعداد دستگاههای متصل معمولاً سرعت اسمی خود را ارائه نمیدهد. وایفای ۲٫۴ گیگاهرتز برد بیشتری دارد، اما در محیطهای شلوغ با افت سرعت و افزایش تأخیر روبهرو میشود. وایفای ۵ و ۶ در شرایط مناسب ظرفیت بیشتری دارند، ولی نتیجه به مدل گوشی، لپتاپ و کارت شبکه نیز وابسته است.
برای سنجش ظرفیت خط، ابتدا دستگاه را با کابل شبکه مناسب به روتر وصل کنید. اگر سرعت کابلی بالا و سرعت وایفای پایین است، مشکل از پوشش یا تنظیمات بیسیم است، نه الزاماً سرویسدهنده.
علت سوم: ظرفیت سرویسدهنده و مسیر شبکه
سرعت اعلامشده از سوی ISP یا اپراتور معمولاً ظرفیت دسترسی تا شبکه ارائهدهنده است و سرعت هر مقصد اینترنتی را تضمین نمیکند. سرور تست، مسیر بینالمللی، ازدحام شبکه یا ظرفیت سایت مقصد میتواند نتیجه را کاهش دهد.
تست را در چند زمان و با چند سرور نزدیک انجام دهید. اگر در ساعات شلوغ افت تکرارشونده مشاهده میشود، نتیجهها را همراه با زمان، سرور و نوع اتصال ثبت کنید و برای بررسی به پشتیبانی سرویسدهنده ارائه دهید.
علت چهارم: کیفیت کابل و لینک اترنت
کابل آسیبدیده، سوکت نامناسب یا کابل قدیمی ممکن است مذاکره لینک را به ۱۰۰ مگابیت کاهش دهد. در تنظیمات سیستم یا روتر، سرعت لینک میان دستگاه و پورت را بررسی کنید. نمایش سرعت ۱۰۰ مگابیت بهجای ۱ گیگابیت نشانه مهمی از مشکل فیزیکی یا سازگاری تجهیزات است.
از کابل سالم Cat5e یا بالاتر استفاده کنید و اتصال را مستقیم، بدون سوئیچ یا آداپتور ناشناخته، آزمایش کنید. در صورت تغییر سرعت لینک، کابل و پورت را جداگانه تعویض و دوباره بررسی کنید.
علت پنجم: توان دستگاه و برنامههای پسزمینه
پردازنده ضعیف، درایور قدیمی کارت شبکه، VPN، آنتیویروس، همگامسازی ابری و دانلودهای همزمان میتوانند سرعت تست را کاهش دهند. مرورگر نیز در بعضی دستگاهها نتیجه متفاوتی نسبت به برنامههای اختصاصی تست نشان میدهد.
پیش از آزمایش، دانلود و آپلود فعال را متوقف کنید، VPN را برای یک تست مقایسهای خاموش کنید و درایور شبکه را بهروزرسانی کنید. تست را با یک دستگاه نسبتاً جدید انجام دهید و نتیجه را با دستگاه دوم مقایسه کنید.
چگونه علت تفاوت را تشخیص دهیم؟
- اتصال را بررسی کنید: یک تست کابلی با کابل Cat5e یا بالاتر انجام دهید.
- سرعت لینک را بخوانید: مطمئن شوید پورت روی ۱ گیگابیت مذاکره شده است، نه ۱۰۰ مگابیت.
- سرورهای مختلف را آزمایش کنید: یک سرور نزدیک و چند مقصد متفاوت را مقایسه کنید.
- زمان تست را تغییر دهید: در ساعات خلوت و شلوغ نتیجهها را ثبت کنید.
- پارامترهای شبکه را ببینید: سرعت دانلود، آپلود، تأخیر، نوسان تأخیر و packet loss را جداگانه بررسی کنید.
اگر تست کابلی روی چند سرور نزدیک به ظرفیت سرویس برسد، مسیر دسترسی احتمالاً سالم است. اگر سقف نتیجه نزدیک ۱۰۰ مگابیت بماند، روتر، پورت، کابل یا پروفایل سرویس باید بررسی شود. اگر فقط یک سرور نتیجه ضعیف دارد، محدودیت همان مقصد محتملتر است.
راهکارهای افزایش دقت و بهبود سرعت
- برای سرویس گیگابیتی از مودم و روتر دارای پورتهای گیگابیتی استفاده کنید.
- برای اندازهگیری ظرفیت خط، اتصال کابلی را به وایفای ترجیح دهید.
- روتر را در محل باز و نزدیک به فضای مصرف قرار دهید و کانال وایفای را بهینه کنید.
- بهروزرسانی سیستمعامل، درایور کارت شبکه و firmware روتر را انجام دهید.
- تعداد دانلودها، پشتیبانگیری ابری و دستگاههای همزمان را هنگام تست کاهش دهید.
- نتایج چند تست را با زمان و نوع اتصال ثبت کنید و بر اساس یک آزمایش منفرد تصمیم نگیرید.
در نهایت، ارتقا از ۱۰۰ مگابیت به ۱ گیگابیت زمانی محسوس است که تجهیزات داخلی، دستگاههای کاربر و سرور مقصد توان استفاده از این ظرفیت را داشته باشند. در غیر این صورت، ابتدا باید گلوگاه شبکه شناسایی و برطرف شود.
تست سرعت اینترنت را با اتصال کابلی و سرورهای مختلف انجام دهید تا مقایسه میان سرویس ۱۰۰ مگابیتی و ۱ گیگابیتی بر اساس دادههای قابل اتکا باشد.
