مقایسه سرعت ۱۰۰M و ۱G؛ چرا سرعت واقعی متفاوت است؟

در مقایسه سرعت ۱۰۰M و ۱G، تفاوت اسمی روشن است: اتصال ۱ گیگابیتی حداکثر پهنای باندی حدود ده برابر اتصال ۱۰۰ مگابیتی دارد. با این حال، عددی که در قرارداد اینترنت نوشته می‌شود با سرعت دانلود قابل مشاهده در گوشی یا رایانه یکی نیست. محدودیت شبکه داخلی، روتر، وای‌فای، سرور مقصد و حتی واحد اندازه‌گیری می‌تواند نتیجه را تغییر دهد.

برای مقایسه منصفانه، هر دو سرویس را با یک دستگاه، یک سرور و شرایط یکسان آزمایش کنید. همچنین توجه داشته باشید که مگابیت بر ثانیه با مگابایت بر ثانیه تفاوت دارد؛ سرعت ۱۰۰ مگابیت معمولاً در دانلود فایل به حدود ۱۲٫۵ مگابایت بر ثانیه و سرعت ۱ گیگابیت به حدود ۱۲۵ مگابایت بر ثانیه تبدیل می‌شود.

تفاوت اسمی و واقعی سرعت ۱۰۰M و ۱G

سرعت ۱۰۰M یعنی پهنای باند اسمی ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه و سرعت ۱G یعنی حدود ۱۰۰۰ مگابیت بر ثانیه. در اتصال کابلی سالم، سرعت قابل استفاده معمولاً به‌دلیل سربار پروتکل‌ها کمی کمتر است؛ برای ۱۰۰M حدود ۹۰ تا ۹۵ مگابیت و برای شبکه گیگابیتی حدود ۹۰۰ تا ۹۴۰ مگابیت قابل انتظار است. این اعداد تضمین عمومی نیستند و به شرایط اپراتور و تجهیزات بستگی دارند.

علت اول: محدودیت پورت مودم یا روتر

اگر پورت شبکه مودم یا روتر فقط ۱۰۰ مگابیتی باشد، حتی خرید سرویس ۱G نیز سرعت را به همان محدوده محدود می‌کند. برای استفاده از یک گیگابیت، پورت WAN و پورت LAN باید حداقل گیگابیتی باشند. در مشخصات دستگاه به عبارت‌هایی مانند ۱۰/۱۰۰/۱۰۰۰ یا Gigabit Ethernet توجه کنید.

علت دوم: کابل یا مذاکره نادرست لینک

کابل آسیب‌دیده، سوکت نامناسب یا کابل قدیمی می‌تواند لینک را روی ۱۰۰ مگابیت نگه دارد یا باعث خطا و قطع‌و‌وصل شود. کابل شبکه استاندارد رده ۵e یا بالاتر را به‌کار ببرید و در تنظیمات رایانه بررسی کنید که سرعت اتصال روی ۱۰۰۰ مگابیت مذاکره شده باشد، نه ۱۰۰ مگابیت.

علت سوم: محدودیت وای‌فای

وای‌فای معمولاً سرعت اسمی سرویس را به‌طور کامل منتقل نمی‌کند. فاصله از روتر، دیوار، تداخل شبکه‌های اطراف، باند ۲٫۴ گیگاهرتز و قدیمی بودن استاندارد بی‌سیم باعث کاهش سرعت می‌شوند. برای سرویس ۱G، استفاده از وای‌فای ۵ یا وای‌فای ۶، باند ۵ گیگاهرتز و نزدیکی به روتر مناسب‌تر است؛ برای سنجش دقیق، اتصال کابلی اولویت دارد.

علت چهارم: توان دستگاه و کارت شبکه

پردازنده ضعیف، درایور قدیمی، کارت شبکه محدود به ۱۰۰ مگابیت یا فعال بودن نرم‌افزارهای مصرف‌کننده پهنای باند می‌تواند نتیجه تست را کاهش دهد. هنگام آزمایش، دانلودهای دیگر، پشتیبان‌گیری ابری، به‌روزرسانی‌ها و اتصال‌های غیرضروری را متوقف کنید و با دستگاهی آزمایش کنید که کارت شبکه گیگابیتی دارد.

علت پنجم: شلوغی سرور یا مسیر اینترنت

سرعت دانلود فقط به سرویس شما وابسته نیست. سرور مقصد، فاصله جغرافیایی، ظرفیت مسیر بین اپراتور و سرور و تعداد کاربران هم‌زمان می‌توانند سرعت را کم کنند. ممکن است تست یک سرور داخلی نتیجه خوبی بدهد اما دانلود از یک سرور خارجی کندتر باشد. مقایسه چند سرور و چند زمان مختلف، این علت را بهتر مشخص می‌کند.

علت ششم: کیفیت خط و تنظیمات اپراتور

در اتصال‌های فیبر، کابل یا DSL، کیفیت مسیر و تنظیمات اپراتور روی سرعت اثر دارد. در DSL، فاصله از مرکز و نویز خط مهم است؛ در فیبر و کابل، سیگنال نوری یا وضعیت شبکه محلی اپراتور اهمیت دارد. اگر سرعت کابلی در چند تست معتبر و زمان‌های مختلف پایین بماند، گزارش نتیجه به پشتیبانی اپراتور می‌تواند برای بررسی پروفایل اتصال یا خطاهای شبکه مفید باشد.

روش تشخیص تفاوت سرعت ۱۰۰M و ۱G

1. اتصال کابلی را بررسی کنید: رایانه را با کابل رده ۵e یا بالاتر مستقیماً به پورت گیگابیتی روتر وصل کنید.
2. سرعت لینک را ببینید: در تنظیمات شبکه، مقدار اتصال باید برای سرویس ۱G نزدیک ۱۰۰۰ مگابیت باشد.
3. چند تست انجام دهید: از تست سرعت اینترنت در چند سرور و زمان مختلف استفاده کنید.
4. دانلود واقعی را مقایسه کنید: یک فایل بزرگ را از سروری معتبر دریافت کنید و مگابایت بر ثانیه را با مقدار اسمی سرویس اشتباه نگیرید.
5. آپلود و تأخیر را جداگانه بسنجید: سرعت دانلود بالا لزوماً به معنی آپلود بالا، تأخیر کم یا نبودن نوسان و از دست رفتن بسته‌ها نیست.

راهکارهای افزایش سرعت واقعی

• روتر و مودمی انتخاب کنید که پورت‌های گیگابیتی و توان پردازش متناسب با سرویس داشته باشد.
• برای آزمایش اولیه از اتصال کابلی استفاده کنید و سپس پوشش و کانال وای‌فای را بهینه کنید.
• سیستم‌عامل، درایور کارت شبکه و میان‌افزار روتر را به‌روز نگه دارید.
• روتر را در محل باز و نزدیک به محل استفاده قرار دهید و برای دستگاه‌های ثابت از کابل استفاده کنید.
• تست‌ها را با چند سرور، چند دستگاه و در ساعات مختلف تکرار کنید.
• اگر نتیجه کابلی به‌طور پایدار کمتر از انتظار است، اطلاعات تست، زمان، سرور و نوع اتصال را به اپراتور ارائه دهید.

جمع‌بندی انتخاب بین ۱۰۰M و ۱G

برای وب‌گردی، تماس تصویری و استفاده معمول چند کاربر، ۱۰۰M در بسیاری از خانه‌ها کافی است؛ اما دانلود فایل‌های بزرگ، پشتیبان‌گیری ابری، بازی‌های چندنفره و تعداد زیاد دستگاه‌ها از ظرفیت ۱G بیشتر استفاده می‌کنند. تصمیم نهایی باید بر اساس الگوی مصرف، کیفیت تجهیزات، نوع اتصال و سرعت واقعی قابل دریافت گرفته شود. پیش از ارتقا، ابتدا مطمئن شوید محدودیت اصلی از روتر، کابل یا وای‌فای نیست.